نبودش غوغایی کرد ، نبودش فرصتی شد برای کاسه لیسان ، در نبودش تنگ نظر قسم خورده ایی گفت: « سیروس یک ژنرال بود »
و من گفتم : چه خوب فرزندش را هم برد! کسی حق ترحم به فرزند قهرمان را ندارد. و امروز در سالگرد آن حادثه تلخ هنوز هم همان را می گویم .

خوشحالم که روزگار چوبی بنام " دایی " را در آستین خیلی ها کرده است واقعا که در آن دنیا آتشی نیست ، آتش ر ا ما باخود و از اینجا می بریم.با توام سلطان !! کاش می شنیدی!